Esra Dökmen – ANADAN TERK İLİŞİĞİ GÜL DİŞİMİN
Hissetmek dönüş ve muamma tutlarında.Çelişkiler gözümün önünde sıcak hâlâ.Atanamadım. Atanamadım.Zaman bugün sezgiye kalmayacaktı.Durup anlatacaktım.Değeri eşitlenmemiş dengesiz, şaşkın bir hâlinYok olmaya alışmış sevgi türüyle. Alışma tepkisel gülüşünde derinlik için Biraz daha bekleme kapısı.Âmâlık katar dil alemine bu yüz.Unutmaya işler bulunur sonra.Kurulmaya beden için açacak.Yer belki dünyadan kaçacak. Mühim sayılmayan telaşlara giydirip geldiğinAh! Neleri düz geçer de…
Zülâl Menekşe – keşke sansasyon
cömert ufukları takip eden yol bittidar tavanlı bir menzil omzuma biniyorsoluğumu ayaz vuruyor, odun ne sıkıcı yanıyorsohbetler asansör müziğinegöğün grisi beyaza çalıyorah keşke ah keşkebeni bi’tanısaydın sansasyon göğsüme sıkışan kimsesizlik taşlarıyla ördüğüm mahcubiyet duvarlarıçatladı her bir yerinden sıkıntıdançatladıototelik bir çadır giydim deli alacasımonoton sesler bir işe yarasın görsün ayıplasınbeni de biraz anla sansasyon sıkıcı hattat…
Şükriye Şen – söylenti
iyiler kendilerini fark ettiğinde ve kötüler pes ettiğinde bir vazgeçişlesöylentiler boşuna değilgölgesiz yürüyenler şehrininçatılarında, sokak aralarında gezen güneşin elikutsadı yeni bir günü bulutlar atlarını sürmededağ siluetleri ve sığırcık sürülerinin dansıyakılmış orman kalıntılarınıyüzyıllık efsanelerin fısıltıları doldurduneden burada olduğumuza dairtoprağa dokunan onları duyabilirkalplerin birbiriyle bağlantı kurmak için uzantıları gibiberrak bir göle dalmak bir kavuşma seremonisi buve dönen…
Erman Şahin – Gün Batımından Biraz Önce
Uzaktan uzağa yok olamayan bazı şeyler kaldı rıhtımlarda. Melek Zehra Balcı Sokakta değil ama kahvehanede devrim olmuştu. Asım Abi, başköşeye astığı Türkan Şoray posterini kaldırdı. Mahallede gördüğüm bütün ayrılıklar aynı gelirdi bana. Ta ki kahvenin en güzel duvarı boş kalıncaya kadar. O gün ayrılığın sınıfsal olmadığını anladım. Hayal bile olsa Türkan Şoray da terk edilmişti….
Gaybın sahibi – Ahmet Salık
Bir dalın kırılacağını gördü.Taşın görünmeyen yüzüne baktı.Baktı, elmalar susamıştı.Su içiyordu mandalinalar. Rüzgâr, esmek için toparlandı.Karıncaların gürültüsünden uyuyamadı bir çocuk.İşten dönüyordu yoksul bir aslan. Sese “dur” dedi,Kitaba yazıl,Kitapta eski. Ömrünü kısa biçti insanınBir terzi gibiUzaklaşıp baktı. Çiçekler sürdü sonradünyamıza,Kuşlar ve buzağılar.Bir çocuk, ağzına soktuAcıyan ellerini.
Ömer Burçin Özkişi – Fransız Değilim İnsana Dair Ne Varsa
merkezini yitirdikçe alışmak yeni merkezleredüşeyazarak, öleyazarak, sana yazarak…alışıyorum sürüldüğüm çeperlerin yankısınaalışıyorum sürgün yerlerin yerlisi olarakinsan elbette bir hamam böceği değilinsan yine de adaptasyonuyla övünebilir. alışmak hayatta kalmak demekbilmediğim çok şeyin farkındabildiklerimden fazlasına asılaraksorular soruyorum cevap beklemedencevaplar veriyorum sorular gelmedenbir şeyler hep diğerine geçbir şeyler hep diğerinden erkensenkronize olmak lazım belkimerkezim tekrar yer değiştirmeden. kendimden başkasına susamadığımdanyazıyorum kendime…
Barış C. Yıldırım – Kendini Gören Göz
Bir yılan ısırdı beni kırık bir boyunla geçtim kapılardangözlerim hep arkada ve yere kapaklandım ne zamanyürümeye başlasam – rüyalarımda geçmişin karıncaları sessizlik bana gelince içimde kıpırdar bir cümlenin sevinciaşık olduğum kadınlar için kalbimde kurduğum mezarlıkyine de başlar dilimde daha önce söylemediğim bir şarkıdirilir tenli başaklar beyaz ve kara ve sarı kanlı bir savaştan sağ çıktım ruhumu…
Yusuf Gürfidan – ÇAĞDAŞ DİLLERDE ANLAM KAYMASI
Çağdaş diller/linguistik affedilemez bir problemle karşı karşıya. Batı tarihini şekillendiren, kült ve epik bir anlatı olan İbrani mitolojisini ele alalım: Tanrı, Adem’i “karşısına” alır ve canlı/cansız bütün varlıkları isimlendirmesini talep eder. Adem bu durum karşısında âdeta bir liste yapar, muhasebe tutar edasıyla varlıkları isimlendirir. Tanrı, Adem sonrası hiçbir varlığı kendi isimlendirmemiştir. (Adem öncesi ışığa…
Yakup Diker – ÇÖL MASALI
>>>Susayan bir çölüm her sabah, senin yağmurunu bekleyen. Son on yılda hiçbir şey olmadıBüyürken içinde yaşadığı şehri tandı çocuklar, o kadar.Bazı nehirler deniz olmak için sancılandıBazı hüzünler yaşlandı dünya gibi. Son on yılda denizler topladım içimdeDenizler gezdirdim düştükçe mavi içime.Bir vakit sıkıldım, sıkıldıkça tatlı rüyalar topladımTatlı rüyalar topladım kiraz toplar gibi.Bir yaz böyle geçti bahçemden. Şehre…
